Oja Spanje is wel een ontzettend gave en inspiratie volle plek!

Want heel eerlijk gezegd: komt het door IOT? De module brengt alles van de afgelopen 2 jaar bij elkaar. Als puzzelstukjes, die in elkaar vallen. Juist nu, leer ik, hoe ik met verschillende ballen, gelijktijdig kan jongleren. Dus de hooflijnen van de module brengen mij daar, waar ik voor gekozen heb, toen ik startte met de opleiding. En ja, natuurlijk is er altijd wel iets op te merken binnen een module, maar dat geldt voor alles in het leven. 

Wat misschien ook meespeelt, is dat deze module bijna iedereen confronteert met zijn/haar persoonlijke situatie. Want hoe verder in de opleiding, hoe duidelijker het toekomstbeeld wordt. En dan rijst de vraag: heb ik wel de goede keuze gemaakt? Of hoe is de balans werk-privé-studie?  Of voor wie ben ik mezelf aan het bewijzen? Of hoe hoog leg ik de meetlat voor mijn studieprestaties?

Als ik naar mezelf kijk: twee jaar geleden heb ik vol enthousiasme gekozen voor de opleiding tuin- en landschapsarchitectuur. Een bewuste keuze, waarvan ik tot op de dag van vandaag  blij mee ben. Ook nu ik ontzettend in de knoei kom met mijn studietijd, omdat ik naast mijn studie ook vanalles (goed) wil doen. Ik vraag me dan ook regelmatig af, hoe perfect ik alle ballen in de lucht wil houden met een stralende glimlach op mijn gezicht.  Of is het niet erg als ik een keer een balletje laat vallen, om daarna vol goede moed weer verder te gaan?

Nee, als je het mij vraagt, dan ligt het niet aan IOT. Ik geloof niet dat het hem daar in zit. Maar als ik een spiegel voor mezelf durf te houden, dan kom ik een stuk verder met het antwoord.

Zo tegen het einde van het 2e schooljaar bekruipt me een zeer onbehagelijk gevoel. DE IOT opdracht: alle (en meer) lesstof van het 1e en 2e jaar gecomprimeerd in één opdracht.

Heb deze week voorgenomen eens 3-4 dagen aan deze opdracht te werken. Is morgen weer schooldag. Het is me deze week gelukt 2 dagen aan school te besteden.

Deja vu
1) Je neemt jezelf iets plechtig voor en toch lukt het niet.
Als ondernemer van andere afhankelijk doch die hebben vaak andere prioriteiten waardoor de dagplanning vaak niet gehaald wordt.
2) Je wilt je verdiepen in bepaalde materie doch de tijd ontbreekt.
Je hebt maar een zeer beperkt uren budget en de volgende klus staat te wachten + nog 10-20 andere zaken.
3) Je werkt deels op materiaal van een ander en die organiseert zijn tekeningopbouw beduidend anders dan jezelf zou willen waardoor je veel heel veel tijd kwijt bent door gebrek aan kennis van de software grrrrrr.
Je krijgt info van opdrachtgevers/leveranciers die of onvolledig is of incorrect.
4) Je wilt je ontwerp verder uitdiepen, verschillende schetsen maken, in- en uitzoomen doch de tijd ontbreekt.
Zie punt 2
5) Je gaat op de automatische piloot en onvrede over je prestatie en werk neemt toe.
Help, dit was niet mijn voornemen om voor de leuk Larenstein te doen, dit is niet leuk!
6) Het schoolse werk valt na 2 jaar nog steeds tegen qua tijdsinschatting, ik vergeet elke keer de factor 3 op mijn planning los te laten.
Al die verschillende gereedschappen (software programma’s) leren hanteren, waar zijn de oude tekenpennetjes en gewoon papier en een type machine en kleurpotloden die deden het altijd (m.u.v. de tekenpennetjes).
Meneer Oudolf werkt gewoon op schetspapier en potlood!
7) Zit vandaag 10 uur achter pc en heb het gevoel of ik pas een paar uurtjes bezig ben.
Is een typisch Larenstein gevoel geworden.
Hoe meer ik kom te weten (tijdens deze opleiding en meer) des te meer groeit het besef dat ik hoe langer hoe meer minder weet van dit prachtige ‘groene’ vak dat ik pas 35 jaar uitoefen.
Tja dat heb ik al 25 jaar.
9) Moet zorgen dat ik al mijn huisvlijt geordend meeneem voor schooldag/begeleiding want er zijn nog een paar klasgenoten die ook graag aandacht willen, vechten voor je plekje.
Kost minstens een hele avond, papieren uitprinten, spullen op USB stick..
10) Denken dat ik het wel door heb na een college en geen enkele vraag heb. Doch eenmaal thuis verbijsterd een half uur of meer naar de behandelde stof zit te turen en tot de slotsom kom dat ik het dacht door te hebben en daar blijft het dan ook bij………. heb ik dit nu alleen of zijn er meer van die patiënten?

Gelukkig heb ik wat onzekerden en twijfels via mail aan docent mogen voorleggen en gelukkig kreeg ik antwoorden. Vreemd dat de meeste vakinhoudelijke zaken ik al bevroede en hierin wordt bevestigd. Vreemde gewaarwording……….opleiding Larenstein zorgt toenemende onzekerheid, ha ha had ik niet gedacht. Voelt niet lekker maar denk dat het goed is anders leer je niet m.i.

TIP voor TOEKOMSTIGE DEELTIJD STUDENTEN: studiebelasting van 20 uur………..ha ha ha ha ha !!

Tot school!

van Hall Larenstein was volgens mij eerder IAHL wat stond voor Internationale Agrarische Hogeschool, wat merken we van deze voormalige I? Ik als deeltijd krasse knar van 54 jaar was 22 jaar geleden in Beijing op uitnodiging van de gemeentelijke plantsoenendienst voor het ontwerpen en ontwikkelen van een stadspark op een voormalige stadskwekerij van straat- en laanbomen. Was ruim een week in overleg met tientallen Chinese vakgenoten, van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat. De nodige vergaderingen, etentjes en rondleidingen. Thuis gekomen wat kennissen verzameld die vooraf waren geïnformeerd en getracht om het projectteam uit te breiden. Was leuk, ook nog even bij (de toen nog niet beroemde )Rem Koolhaas op kantoor geweest maar die zag China niet zitten toentertijd wat moet je daar doen……… Ook overleg met Friesland Domo melk industrie e.d., Robeco en Wilma bouwprojecten en andere projectontwikkelaars maar ach wat moest je nu helemaal doen in China…… Samen met bouwkundigarchitect en landschapsarchitect in 2-3 weken een plan in elkaar gedraaid, vertaald in lokaal Chinees en afwachten maar. Heeft zakelijk niets gebracht doch wel veel geleerd. Een van die dingen is dat je soms te ver voor de muziek loopt en het andere is dat buitenland werkervaringen spannend zijn en je werkhorizon verbreden.

OPCO

Wat me opvalt is dat onze vakdiscipline van tuin- en landschapsarchitectuur zo weinig internationaal aan de weg timmert, enkele bureau’s daar gelaten. Wellicht speelt dit item nog niet voor 2e jaars doch het lijkt me goed dit item in te brengen. Sinds september 2011 mag ik in de OPCO zitten (OPleidingsCommissie) die samen met docenten en studenten de kwaliteit van het onderwijs dienen te bewaken en daar waar mogelijk te verbeteren.

In laatste OPCO overleg heb ik dit punt van internationalisering aangesneden en het blijkt dat er een samenwerkingsverband is met een hogeschool in……….Turkije, tja je blijft je verbazen. Ik merk ook bij mensen die zijn afgestudeerd of die een buitenlandstage willen lopen dit weinig vanuit school wordt gestimuleerd of begeleid. Ook het Engelse vakjargon is mijn inziens van belang en dit aandachtspunt is ook ingebracht binnen de OPCO om studenten de mogelijkheid te bieden om hun Engels met betrekking tot het vak op te halen. Ik heb begrepen dat er Portugese studenten binnen van Hall Larenstein zijn die geen probleem hebben om hun opdrachten in Engels te doen. Ik kan me over heel de wereld redden met mijn Engels doch om een rapportage in Engels te schrijven is voor mij een trap te hoog en stuur dit nu naar een vertaalbureau doch ik zou dit ook graag (grammaticaal) willen kunnen controleren en mijn kennis schiet dus hierin tekort.

Mijn idee is om iemand aan te stellen die zich gaat toeleggen op internationale contacten, studenten bewust maakt van de buitenlandse mogelijkheden en onmogelijkheden. Begeleiding van afgestudeerden met internationale ambities e.d. Ook is binnen de OPCO het idee geopperd om studenten meer te leren over het ondernemerschap………….dat is mij uit het hart gegrepen als ondernemer met ruim 35 jaar ondernemerservaring .

Ben naar lezing geweest op de Academie van Bouwkunst over werk van een Nederlandse bureau samen met een Engels bureau die in San Paulo in Brazilië bezig zijn (stadje met ruim 22 miljoen inwoners), was boeiend en ik mis dit wel bij ons op school, of wil ik wellicht teveel en loop ik te ver voor de muziek uit?

Zin of onzin?

Verneem graag reacties van collega studenten . Op basis daarvan kan ik achteraan sluiten of voorop gaan…….

Dit is één idee, ik ben benieuwd of er nog meer tips zijn voor leerzame excursies.